Eve, cliënt bij Cadenza 3 getuigt over haar ervaring

Eve schreef een prachtige tekst over haar ervaring bij Cadenza 3. Over twijfels, groei, vallen en weer opstaan.
Op aanmoediging van Nathalie Cornille, ervaringswerker binnen Cadenza, deelde ze haar verhaal. Een moedige stap.
We laten haar woorden graag voor zich spreken.

Aangekomen op het domein, onderweg naar mijn verblijf voor het komende half jaar.
Ik loop voorbij de geitjes, verwelkomd door een groep wandelaars, valies in de hand, met een vriend naast me.
Nerveus maar ongeveer wel gekend met de omgeving.

Een gefaalde opname in het daghospitaal, een bed-op-recept verblijf waar ik na 3 dagen ben gaan lopen en intake later kom ik aan op de juiste afdeling.
Hier moet het gebeuren. Het is vermoeiend geweest. Maanden in bed gelegen, niet wetende waar ik nu heen moest.

Elke week naar de psycholoog maar dat verslaafde brein weerhield me van een echt herstel.
Een wachtlijst hier, moeilijke vragen daar. Ook ik had vooroordelen en vragen.
Wat voor medepatiënten zijn er? Is het wel veilig? Is dit de plaats waar ik beter kan worden?

Alle vragen zullen beantwoord worden, door te blijven. Ga niet lopen, zoals altijd.
De eerste weken gaat het al eens door mijn hoofd. Misschien is dit niet voor mij bestemd.
En toch, stilaan voel ik me “op de juiste plaats”.

De begeleiding weet van aanpakken, ze stimuleren om in gesprek te gaan op elk moment van de dag.
In de vroegte, des avonds en zelfs ’s nachts staan ze klaar met goede raad.

Het leven hier buiten gaat dan misschien wel door aan snel tempo, ik mag hier even stil staan.
Misschien zelfs tijdelijk in stilte vallen. Maar gewoon even bestaan mag.

Zorg terug voor jezelf, leef terug in een ritme, in een routine, vallen en opstaan, misschien eens enkele slapeloze nachten en overdag dan maar een dutje doen.
Het mag. Met een psychiater en psycholoog, een heel team dat achter je staat.

Terug leren leven, niet meer enkel overleven. Dat is de boodschap.

#iederverhaaltelt 📖✨️