Zorg die meebeweegt: Nathan en Nathalie over wat goede zorg voor hen betekent

Goede zorg stopt niet aan de grens van een afdeling, voorziening of zorgvorm. Want wat iemand nodig heeft, kan veranderen doorheen het leven en herstelproces. Met ons Zorgstrategisch Plan 2026–2035 willen we daarom verder bouwen aan zorg die samenhangt en kan meebewegen. Maar wat betekent dat voor de mensen om wie het gaat? Nathan, cliënt bij Cadenza, en Nathalie Cornille, ervaringswerker, vertellen wat vanuit hun ervaring het verschil maakt.

Hun verhalen vertrekken vanuit verschillende perspectieven, maar raken aan dezelfde kern: goede zorg kijkt naar de hele mens, beweegt mee wanneer noden veranderen en stopt niet wanneer een behandeling of begeleiding eindigt.

Nathan — cliënt Cadenza
“Wanneer ik ergens anders verderga met mijn behandeling of begeleiding, voelt het soms alsof ik opnieuw moet beginnen, terwijl mijn verhaal gewoon verdergaat. Voor mij mag er ook verder gekeken worden dan het afronden van een traject: hoe kan ik opnieuw een betekenisvol leven leiden? Muziek helpt mij daarbij. Als mensen zien wat ik doe en waar mijn talenten liggen, voel ik me echt gezien.”

Nathalie Cornille — ervaringswerker Cadenza
“Zorg op maat begint voor mij met echt luisteren. Niet alleen vanuit onze eigen kennis handelen, maar vragen: waar heb jij nood aan en waar mag ik jou in ondersteunen? Iedereen is anders en reageert anders op zorg. Ook ruimte geven om zelf mee richting te geven, is belangrijk. Daarom moeten we ook kijken naar iemands krachten en talenten. Een psychische kwetsbaarheid omvat niet iemands hele leven.”

Als mensen zien wat ik doe, voel ik me gezien

Nathan is cliënt bij Cadenza. Wanneer we hem vragen wat voor hem het verschil maakt in zijn herstel, gaat het al snel over vertrouwen. Over mensen die luisteren. Maar ook over iets wat op het eerste gezicht misschien weinig met zorg te maken heeft: muziek.

Nathan maakt zelf muziek en begon daar tijdens zijn verblijf bij Cadenza opnieuw intensiever mee bezig te zijn. Intussen bracht hij zelfs zijn eerste album uit. Wanneer begeleiders interesse tonen in wat hij maakt, doet dat iets met hem.

Nathan: “Medicatie en therapie horen bij mijn opname. Muziek is geen vereiste, maar voor mij is het wel heel belangrijk. Ik voel me gezien als mensen zien wat ik doe.”

Nathalie herkent dat. Als ervaringswerker probeert ze bewust te zoeken naar wat iemand typeert, waar iemand kracht uit haalt en welke talenten er achter een zorgvraag schuilgaan.

Nathalie: “Ik zoek heel hard naar wat de krachten en talenten van mensen zijn. Een psychische kwetsbaarheid omvat niet iemands hele leven.”

Zorg op maat begint met luisteren

Voor Nathalie betekent zorg op maat meer dan de juiste behandeling aanbieden. Medicatie, therapie, procedures en professionele expertise zijn belangrijk, maar daarnaast staat altijd een individuele persoon met een eigen verhaal.

Nathalie: “Niet enkel vanuit je eigen knowhow handelen, maar eerst gaan zitten en echt luisteren. Ik vraag vaak: waar wil jij het over hebben? Waar heb jij nood aan? Waar mag ik jou in ondersteunen?”

Die open houding is voor haar essentieel. Iedereen is anders en reageert anders op therapie, medicatie en begeleiding. Daarom vindt Nathalie het belangrijk dat mensen ook zelf mee richting kunnen geven aan hun traject.

Nathan vat zorg op maat heel eenvoudig samen:

Nathan: “Een goede zorggever zegt: Jij bent wie je bent, wij passen ons aan aan jou.”

En dat zit volgens hem soms in verrassend kleine dingen. Nathan neemt bijvoorbeeld deel aan participatiefora, waar hij zijn mening geeft over onder andere het eten. Gezond eten is voor hem belangrijk. Ook daarin gehoord worden, draagt voor hem bij aan het gevoel dat zorg aansluit bij wat voor hem belangrijk is.

Mijn verhaal gaat gewoon verder

Zorg die meebeweegt, betekent ook dat verschillende stappen in een zorgtraject goed op elkaar aansluiten.

Nathan heeft tijdens zijn traject verschillende vormen van behandeling en begeleiding gekend. Wanneer hij ergens anders verdergaat, ervaart hij dat hij opnieuw veel over zichzelf moet vertellen. Terwijl het voor hem niet als een nieuw verhaal voelt, maar als een volgende stap in hetzelfde traject.

Nathan: “Dan voelt het soms alsof ik opnieuw moet beginnen, terwijl mijn verhaal gewoon verdergaat.”

Ook weten welke mogelijkheden er zijn, speelt daarin een belangrijke rol. Nathalie merkt dat cliënten soms onvoldoende op de hoogte zijn van de ondersteuning waarop ze tijdens of na een opname een beroep kunnen doen.

Voor haar gaat eigen regie daarom niet alleen over mensen laten kiezen. Ze moeten ook voldoende informatie krijgen om die keuzes te kúnnen maken.

Nathalie: “Patiënten zijn vaak nog niet genoeg op de hoogte van wat mogelijk is. Als je niet weet welke opties er zijn, kan je ook moeilijk zelf goede keuzes maken.”

Net die samenhang is een belangrijke ambitie in het Zorgstrategisch Plan 2026–2035. Multiversum kiest voor één plan over de verschillende zorgvormen heen en wil verder bouwen aan samenhangende zorgtrajecten die aansluiten bij veranderende zorgbehoeften. De verschillende zorgvormen en fasen van zorg willen we daarbij zo goed mogelijk op elkaar afstemmen.

Ook over medicatie moet je samen kunnen spreken

Wanneer Nathan en Nathalie over zorg op maat praten, komt ook medicatie uitgebreid aan bod.

Voor Nathan is medicatie een onderdeel van zijn behandeling, naast therapie en andere vormen van ondersteuning. Voor Nathalie toont het onderwerp hoe belangrijk luisteren, informeren en inspraak zijn.

Iedereen reageert immers anders op medicatie en behandeling. Nathalie vindt het daarom belangrijk dat cliënten weten welke mogelijkheden er zijn en dat hun eigen ervaringen worden meegenomen in beslissingen over hun behandeling.

Nathalie: “Iedereen is anders en reageert anders op therapie en medicatie. Daarom is het belangrijk dat er ook echt geluisterd wordt naar wat iemand zelf ervaart.”

Professionele expertise en de ervaring van de cliënt hoeven daarbij niet tegenover elkaar te staan. Ze kunnen elkaar juist aanvullen. Goede informatie helpt mensen bovendien om zelf mee richting te geven aan hun behandeling.

Tegelijkertijd maakt Nathan duidelijk dat herstel voor hem over veel meer gaat dan medicatie en therapie alleen. Muziek, gezond leven, vertrouwen en verbinding met anderen zijn voor hem evengoed belangrijk.

Herstel stopt niet wanneer een traject eindigt

Een traject afronden is één ding. Daarna opnieuw een leven opbouwen dat betekenisvol voelt, is iets anders.

Voor Nathan is het belangrijk dat ook die langere termijn in beeld blijft.

Nathan: “Het zou fijn zijn om niet enkel een traject af te ronden, maar echt te kijken naar hoe ik terug een betekenisvol leven kan leiden. Dat er op langere termijn gekeken wordt.”

Voor Nathan gaat dat onder andere over wonen, maar net zo goed over muziek, relaties, daginvulling, gezondheid en opnieuw deelnemen aan het gewone leven.

Ook Nathalie kijkt daarom bewust verder dan iemands problemen.

Nathalie: “Ik zoek heel hard naar wat mensen hun krachten en talenten zijn. Daar probeer ik op te focussen.”

Die gedachte sluit aan bij de herstelgerichte beweging die Multiversum de komende jaren verder wil verdiepen. Herstel en participatie vormen één van de acht basiskeuzes in het Zorgstrategisch Plan 2026–2035. Ook vermaatschappelijking en de verbinding tussen geestelijke gezondheid, lichamelijke gezondheid en leefstijl krijgen daarin een belangrijke plaats.

Niet over mensen, maar met mensen

Goede zorg ontstaat volgens Nathan en Nathalie niet alleen tussen een cliënt en één hulpverlener. Samenwerking, vertrouwen en inspraak lopen als een rode draad door hun gesprek.

Nathalie vat dat samen in een bekende uitspraak:

“Nothing about us without us.”

Voor Nathan begint die samenwerking bij vertrouwen. Individuele gesprekken werken voor hem bijvoorbeeld bijzonder goed. Hij vindt het belangrijk dat er ruimte is om eerlijk te spreken en dat mensen werkelijk luisteren.

Nathalie spreekt in dat verband over presentie: daadwerkelijk tijd vrijmaken om in verbinding te gaan.

Nathalie: “Echt tijd vrijmaken om in verbinding te gaan en oprecht te luisteren, zonder oordeel of vooroordeel. Dat is heel belangrijk.”

Dat betekent voor haar soms ook dat je als hulpverlener je eigen bril moet kunnen afzetten en open moet blijven staan voor wat iemand zelf vertelt en ervaart.

Een blik op 2035

Tot slot kijken we samen vooruit. Waar hopen Nathan en Nathalie dat de geestelijke gezondheidszorg over tien jaar staat?

Nathan hoopt vooral op nog meer wederzijds begrip en transparantie. Daarbij kijkt hij niet alleen naar cliënten. Hij spreekt ook zijn waardering uit voor de mensen die in de geestelijke gezondheidszorg werken.

Nathan: “Ik hoop dat mensen die hier werken en patiënten meer begrip hebben voor elkaar. Ik heb respect voor de beroepen binnen de psychiatrische zorg. Ik hoop vooral dat we ons blijven baseren op wat werkt voor mensen.”

Voor Nathalie ligt een belangrijke toekomstkans in een verdere uitbouw van ervaringsdeskundigheid. Ze hoopt dat ervaringskennis steeds meer een vanzelfsprekende plaats krijgt naast andere vormen van expertise.

Nathalie: “We hebben nog heel veel groeikansen. We zijn goed bezig, maar er is nog veel potentieel. Ervaringsdeskundigheid is echt een meerwaarde. Ik geloof daar heel sterk in.”

We weten vandaag niet precies hoe de geestelijke gezondheidszorg er in 2035 zal uitzien. Met ons Zorgstrategisch Plan 2026–2035 bepalen we wel de richting waarin we willen bewegen.

We willen verder verbinden en verdiepen: tussen zorgvormen, tussen professionele en ervaringskennis, en tussen zorg en het leven daarbuiten. Zodat zorg niet alleen een traject is dat iemand doorloopt, maar kan meebewegen met wat iemand op dat moment nodig heeft.